• Anne Tjallingii

Week 36: Je baby is zo 'groot' als een Honingmeloen

Updated: Mar 17

Je baby is inmiddels zo groot als een honingmeloen van gemiddeld 45 cm lang en 2900 gram zwaar. Naar verhouding dus nog niet èèn vijfde deel van het gewicht dat je in werkelijkheid bent toegenomen. Het wordt fysiek zwaar, maar gelukkig is het maatschappelijke verlanglijstje ingekort door je verlof. 'Is dat nu in verhouding?' Wel, daar wil ik op de volgende manier bij stilstaan:


Oei, mama groeit..

Met een beetje zelfinschatting kun je de hoeveelheid nodeloze twinky's, begeerde traktaties en bijzondere combinaties die je achter je huig hebt gestoken aftrekken van het aantal toegenomen kilo's. -Die rekken niet alleen de som, maar ook de huidstructuur wat uit verhouding.- Hiervoor geldt: hoe minder zelfinschatting, hoe meer strepen. Alsof je als een holbewoner op je buik aan het turven bent hoeveel dagen je nog moet.

Een deel bestaat uit vocht en extra bloed. Pas-de-problém, dat is strakjes zo verdwenen. Bijzondere aandacht verdient het overige aantal kilo’s, bestaande uit een knap staaltje zelfontwikkeld IC-apparatuur om uit een maanzaadje een levend organisme te ontwikkelen. Dat lukt niet in een petrischaaltje en jouw kind verdient het beste en daarom heb je een complete inwendige O.K. aangelegd om de vitale functies voor te bereiden op de komende 90 jaar. Wanneer je stilstaat bij de gedachte dat jouw lichaam niet alleen een volledig mens, maar ook alle biotechnische voorzieningen daarvoor heeft gemaakt, ontstaat er een groot en nederig ontzag voor de vernuft van je natuur. Je voelt je èèn met moeder aarde, de Venus van Willibrord en bent opgenomen in het geheim genootschap van de evolutie van de mens. Vergeet de hulde aan de onmetelijke capaciteiten van het door velen verworpen orgaan -de placenta- niet. Een huzarenstukje dat men beter niet platslaat als een moederkoek. (Dit misplaatste synoniem heeft een jammerlijke orale verwijzing waardoor je het orgaan alleen maar kokhalzend kunt prijzen.)


Kortom; wanneer je het totale aantal kilogrammen dus vergelijkt met de bagage voor een willekeurige campervakantie (vaak al honderd keer uw eigen lichaamsgewicht) valt het reuze mee.


Negen maanden bootcamp.

De geleidelijke groei van de buik fungeert ook als broodnodige incubatietijd voor jezelf en je omgeving. Gestaag ontwikkeld zich het besef van de omvang van dit life-changing event. Je begint ook niet aan een fulltime baan zonder inwerktijd of voorbereiding. Laat staan dat je dat doet voor een van de belangrijkste taken van je leven. Denk hierbij vooral ook aan je partner. Negen maanden onredelijkheid verduren zonder dat er geleidelijk aan een fysiologisch argument voor verschijnt is moeilijk te verkopen. In alle eerlijkheid; er was al een hormonale mismatch voordat dit begon, maar nu hij je ziet bikkelen met bekkenpijn, opvliegers en lippenstift schept dit een mildheid die ook zijn incasseringsvermogen naar jou kan vergroten. (Noot: leve zijn vrienden, het brood-nodige supportsysteem waar hij clichés over zwangere vrouwen mee kan delen.) Voor de man blijft het behoud van humor in de situatie essentieel. Dat geldt voor vraag en aanbod. De vrouw heeft daar gedurende de zwangerschap gewoon niet zoveel te bieden. Want als er iets is dat gèèn humoristisch vooruitzicht biedt, is het wel het uitdrijven van een meloen van drie en een halve kilo via het geslachtsorgaan. Ook niet als we het op een andere manier bekijken en anders ook niet. Een vriendin vatte het perfect samen; 'De ellende is er om ervoor te zorgen dat je straks niets liever wilt dan bevallen.' En zo is het.


De ik wordt mama-app zegt:

Met 36 weken hoor je of de baby 'goed' klaar ligt voor de geboorte. De laatste stukjes informatie voeg je toe aan het 'plaatje' van wat je denkt dat je te wachten staat. Een reguliere (thuis)bevalling, een keizersnede, of wellicht wordt er nog een afspraak gemaakt om het tij te keren met een versie. Laten we verder eerlijk zijn: je voorstellen hoe het uit zal pakken is voor een zelfbewust zoogdier dat graag controle voert op zijn welzijn een psychodynamisch drama. Daarbij komt dat er weinig te zeggen is over de fysiologische uitkomst van het mixen van je eigen genetisch materiaal met dat van een ander. Dat kunstwerk zal pas na de geboorte redelijk concreet worden samengevat in het bestaan van jouw kind. (Voor de herkomst van deze gedachte verwijs ik naar de disclaimer.)

Dit beschouw ik als ’n effectieve wasbeurt van moeder natuur aan het adres van de maakbaarheidscultuur. Een bevallingsbad is geen jacuzzi. Maar iedereen die je voorging brengt een tegeltje voor je mee. "Er is er nog nooit een blijven zitten" en "Het komt zoals het komt".


Voortschrijdend inzicht:

Vorige week sprak ik al van de spildraai. Prachtig! Deze week wil ik toch even iets kwijt over bekkenpijn. Iets dat enigszins met die spildraai van doen heeft. Een verraderlijk stukje voorwerk van de vrouw op de eventuele bevalling dat er op neerkomt dat je een zesendertig-delig kristallen servies in je huidkleurige slip van A naar B vervoert, zonder dat het heel blijft. Ook hiervoor geldt; natuurlijk neem je het erbij, dat kun je. Het hoort zelfs bij het grote genieten dat je jezelf hebt aangeleerd.


Bekkenpijn kun je dus wegzetten als iets dat een doel dient. Maar wat me dan in deze ontgroening van een zwangerschap een beetje tegenvalt is de mogelijkheden om dit type pijn in de praktijk op een beetje flatteuze manier te verbloemen. Je denkt aanvankelijk: je bekken zijn een redelijk 'groot' gebied, dus bijvoorbeeld niet zo concreet als een oogbal, maar meer zoals een arm, of een onderbeen. Je kunt daar, bij aanhoudende, stekende pijn, dus gerust even over wrijven, erop drukken, kloppen of een paar blokjes ijs tegen houden (elke verlichtende handeling is geoorloofd). Een summier verschil is echter dat een arm of been normaal gesproken geen erogeen imago hebben. Het verlichten van je bekkenpijn is dus onmogelijk zonder dat je jezelf in openbare gelegenheden schaamteloos staat te betasten. Een toch wat ingewikkelde blessure voor feestjes en partijen.


Typisch week 36 van Anne:

1. Auwauwauw een kristalservies

2. Een eventuele quarantaine ivm een virus uitbraak is gunstig voor de mogelijkheden tot het verlichten van bekkenpijn.

3. Disclaimer: In week 31 lees je over de effecten van zwangerschap en slaapgebrek. Rara wat voor week was dit?



Tata! Annekoek.




0 views
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon
Copyright | Creatief vormgever | Anne Tjallingii  Illustraties | 2018